ಭಾರತದ ಇಂಧನ ಕ್ಷೇತ್ರವು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ, ಇದು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರತೆಗೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ. 2025ರ ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಒಟ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸುಮಾರು 476 ಗಿಗಾವ್ಯಾಟ್ಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ 49% (235.7 GW) ನವೀಕರಣೀಯ ಇಂಧನ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಬಂದಿದೆ.
2025ರ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನವೀಕರಣೀಯ ಇಂಧನ ಉತ್ಪಾದನೆ 24.4% ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಸೌರ, ಪವನ, ಮತ್ತು ಜಲವಿದ್ಯುತ್ನಂತಹ ಮೂಲಗಳು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿವೆ. ಭಾರತವು 2030ರ ವೇಳೆಗೆ 500 GW ನವೀಕರಣೀಯ ಇಂಧನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸೌರ ಮತ್ತು ಪವನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಬಲವಾಗಿದ್ದು, 73% ಒಟ್ಟು ಇಂಧನ ಮಿಶ್ರಣ ಮತ್ತು 75% ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಜಲವಿದ್ಯುತ್ (8%), ಸೌರ (6%), ಪವನ (4%), ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅನಿಲ (3%), ಮತ್ತು ಪರಮಾಣು (2%) ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲಗಳಾಗಿವೆ.
ಭಾರತವು ತೈಲ ಆಮದುಗಾರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಕರ್ನಾಟಕದ ಉಡುಪಿಯ ಬಳಿ 2.5 MMT ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಸಂಗ್ರಹಣೆಗೆ 214 ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ISRPLಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಇದರಿಂದ ಒಟ್ಟು ಸಂಗ್ರಹಣೆ 7.83 MMTಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಲಿದೆ. ಅಸ್ಸಾಂ ರಾಜ್ಯವು ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಲಾಭದಿಂದ ಫೆಡರಲ್ ಆದಾಯ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಮೊದಲ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ.
99% ಕಡಲತೀರದ ‘ನೋ-ಗೋ’ ವಲಯಗಳನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ₹7,500 ಕೋಟಿ ಸೀಸ್ಮಿಕ್ ಡೇಟಾ ಸಂಗ್ರಹಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಕೊರೆಯುವಿಕೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಎನ್ಎಲ್ಸಿ ಇಂಡಿಯಾ 2030ರ ವೇಳೆಗೆ ₹1.25 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಹೂಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು 6.7 GW ನಿಂದ 20 GWಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದರಲ್ಲಿ ₹65,000 ಕೋಟಿ ನವೀಕರಣೀಯ ಇಂಧನಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ..
2024ರಲ್ಲಿ ₹48,000 ಕೋಟಿ ಹೂಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ 38,500 ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಶೇ.50ರಷ್ಟು ಒಟ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಶುದ್ಧ ಇಂಧನದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು, ₹4 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಉಳಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಭಾರತ ಮತ್ತು ಕೆನಡಾದ ಇಂಧನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾಗಿವೆ. ಭಾರತವು ತೈಲ ಆಮದುಗಾರನಾಗಿದ್ದರೆ, ಕೆನಡಾವು ತೈಲ ಮತ್ತು ಅನಿಲ ರಫ್ತುದಾರ. ಕೆನಡಾದ ತೈಲ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಹೂಡಿಕೆಯು ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಬಹುದು ಮತ್ತು ಕೆನಡಾಕ್ಕೆ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಬೇಡಿಕೆಯ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಬಹುದು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.