ಯುಎಸ್‌ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರು ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಶುರು ಮಾಡುವಂತೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ

ಈ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದೆ: ನಾವು ಇನ್ನೊಂದು ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ (Nuclear Arms Race) ಯುಗಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡ್ತಿದ್ದೀವಾ?

ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು: ಚೀನಾ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವಾಗ, ಅಮೆರಿಕಾನೇ ಈ ಆಟ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ಭಾರತ ಕೂಡ ಮತ್ತೊಂದು ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕಾ?

ಈಗ ಭಾರತದ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಈ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಏನು? ಇದರ ಸಾಧಕ-ಬಾಧಕಗಳೇನು? ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಈ ನಡೆ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯೋಣ

ಕಥೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲಿ? ಟ್ರಂಪ್‌ನ ಆದೇಶ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ

ಕಥೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಬಹಳ ಸಿಂಪಲ್ ಆಗಿ. ಟ್ರಂಪ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಕಿದರು, "ಬೇರೆ ದೇಶಗಳು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾವೂ ಮಾಡಬೇಕು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅಮೆರಿಕಾದ ಪರಮಾಣು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪುನರಾರಂಭಿಸಿ." ಈ ಒಂದು ಲೈನ್, ಜಾಗತಿಕ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಆಗಿದೆ.

ಯಾಕೆಂದರೆ, 1992 ರಿಂದ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಲೈವ್ ಅಣು ಸ್ಫೋಟದ ಪರೀಕ್ಷೆ (Live Nuclear Test Explosion) ನಡೆದಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಅವರು ಏನ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು ಅಂದ್ರೆ, ಸುಧಾರಿತ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸಿಮ್ಯುಲೇಶನ್ (Advanced Computer Simulations) ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಅಣುಬಾಂಬ್‌ಗಳು ಸೇಫ್ ಆಗಿ ಇದ್ಯಾ, ಇಲ್ಲವಾ ಅಂತ ಚೆಕ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು.

ಇದು ಯಾವುದೋ ತಮಾಷೆ ಅಲ್ಲ! ಅಮೆರಿಕ ಈ ರೀತಿ 33 ವರ್ಷಗಳ ಮೌನ ಮುರಿಯೋಕೆ ಕಾರಣ ಏನು ಅಂತ ನೋಡಿದ್ರೆ, ಟ್ರಂಪ್ ನೇರವಾಗಿ ಚೀನಾ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾದ ಕಡೆ ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

* ರಷ್ಯಾ: ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ಪೋಸಿಡಾನ್ (Poseidon) ಅನ್ನೋ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಟಾರ್ಪಿಡೋ ಮತ್ತು ಬುರೆವೆಸ್ತ್ನಿಕ್ (Burevestnik) ಕ್ರೂಸ್ ಮಿಸೈಲ್‌ನಂತಹ ಹೊಸ ಅಣು ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಷ್ಯಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪುಟಿನ್ ಅವರಂತೂ, "ಅಮೆರಿಕ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದರೆ ನಾವೂ ಮಾಡ್ತೀವಿ" ಅಂತ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರು.

* ಚೀನಾ: ಇವರ ಕಥೆ ಇನ್ನೂ ಡೇಂಜರ್. ಕೇವಲ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ತನ್ನ ಅಣು ಶಸ್ತ್ರಾಗಾರವನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಮಿಲಿಟರಿ ತಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ, ಇನ್ನೊಂದು ಐದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ, ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾಗೆ ಸಮನಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.

ಸೋ, ಟ್ರಂಪ್ ಹೇಳೋದು ಇಷ್ಟೇ, "ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿಲ್ಲ, ಬೇರೆ ದೇಶಗಳು ಈ ರೇಸ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ನಾವು ಹಿಂದೆ ಬೀಳಬಾರದು." ಇದು ಎರಡನೇ ಕೋಲ್ಡ್ ವಾರ್‌ನ ಮುನ್ನುಡಿ ಅಂತ ಹಲವು ಜಾಗತಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಹೇಳ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ, ಈ ಜಾಗತಿಕ ಗೊಂದಲದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಭಾರತದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಿದೆ ಅಂತ ನೋಡೋಣ.

ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತವೂ ಒಂದು. ಆದರೆ, ನಾವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಚೀನಾ ತರಹ ಅಲ್ಲ. ನಾವು ಕೆಲವೊಂದು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇವೆ.

1. ಭಾರತ CTBT ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿಲ್ಲ: CTBT ಅಂದ್ರೆ ಸಮಗ್ರ ಪರಮಾಣು ಪರೀಕ್ಷಾ ನಿಷೇಧ ಒಪ್ಪಂದ (Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty). ಇದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ. ಅಮೆರಿಕ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದರೂ ಅನುಮೋದನೆ (Ratify) ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಾರತ ಸಹಿ ಕೂಡ ಹಾಕಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ನಾವು ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಬಹುದು.

2. ಭಾರತದ "ಮೊದಲು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ" ನೀತಿ (No First Use Policy): ನಮ್ಮದು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ನೀತಿ. ನಾವು ನಮ್ಮ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಬಾಂಬ್ ಅನ್ನು ಯಾರ ವಿರುದ್ಧವೂ ಮೊದಲು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಯಾರಾದರೂ ಬಳಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಭದ್ರತೆಗೆ ಅಪಾಯ ಬಂದರೆ, ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ತಿರುಗಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಈ ಹೊಸ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಈ ನಿಲುವಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಆಗಬಹುದಾ?

ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ: ಚೀನಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಡೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಟ್ರಂಪ್ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಆಟದ ನಿಯಮಗಳು ಬದಲಾಗಿವೆ.

ಭಾರತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಬೇಕಾ?

ಅಸಲಿ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಈಗ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮುಂದೆ ಎರಡು ದಾರಿಗಳಿವೆ: ಒಂದು – ಸುಮ್ಮನಿರೋದು, ಇನ್ನೊಂದು – ನಾವೂ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡೋದು. ಭಾರತದ ರಕ್ಷಣಾ ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಸ್ಟ್ರಾಟೆಜಿಕ್ ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಯಾಕೆ ಈಗ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರಣ ಇದೆ.

ಅದು 1998ರ ಪೋಖ್ರಾನ್-II ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು.

ಕಾರಣ 1: ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಬಾಂಬ್‌ನ ಮಾನ್ಯತೆ (H-Bomb Validation)

1998ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅದು ಕೇವಲ ಫಿಶನ್ ಬಾಂಬ್ (Fission Bomb) ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಥರ್ಮೊನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಬಾಂಬ್ (Thermonuclear Bomb) ಅಥವಾ ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಬಾಂಬ್ (Hydrogen Bomb) ಕೂಡ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದೆ ಅಂತ ಘೋಷಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಆ ಬಾಂಬ್‌ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಜಾಗತಿಕ ತಜ್ಞರಿಗೆ ಅನುಮಾನ ಇತ್ತು. "ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಹೇಳಿದಷ್ಟು ಯೀಲ್ಡ್ (Yield) ಅಂದರೆ ಸ್ಫೋಟದ ಶಕ್ತಿ ಬಂದಿಲ್ಲ" ಅಂತ ಅವರ ವಾದ.

ಈಗ ಟ್ರಂಪ್ ಈ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತ ಮತ್ತೆ ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಬಾಂಬ್‌ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಸಾಬೀತು ಮಾಡಬಹುದು. ಇದು ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಆಗುತ್ತೆ.

ಕಾರಣ 2: ಭದ್ರತಾ ಪರಿಸರ ಬದಲಾವಣೆ (Changed Security Environment)

ಇದು ಬಹಳ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯ. 2005ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ನಡುವೆ 123 ಒಪ್ಪಂದ (Nuclear Deal) ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತ ಮತ್ತೆ ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಮೆರಿಕಾ ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಕ್ಲಾಸ್ ಇದೆ.

ಆದರೆ, ಅದೇ ಒಪ್ಪಂದದ ಒಂದು ಉಪ-ನಿಯಮ (Article 14.2) ಏನು ಹೇಳುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ, "ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತಾ ಪರಿಸರವು ಹದಗೆಟ್ಟರೆ (Deteriorated National Security Environment), ಭಾರತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಬಹುದು."

ಈಗ ನೋಡಿ, ಅಮೆರಿಕಾನೆ ಮರಳಿ ಟೆಸ್ಟ್ ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ, ಚೀನಾ ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಭದ್ರತಾ ಪರಿಸರ ಬದಲಾವಣೆ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು? ಇದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಅಮೆರಿಕದ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲೇ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅವಕಾಶ!

ರಿಸ್ಕ್ ಏನು? (The Risks)

ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದರೆ ಲಾಭವಿದೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ರಿಸ್ಕ್ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡದಿದೆ.

ಭಾರತ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕೂಡ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಗಡಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಅಮೆರಿಕಾನೇ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ, ಒಪ್ಪಂದ ರದ್ದಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆಗ ನಮ್ಮ ನಾಗರಿಕ ಪರಮಾಣು ರಿಯಾಕ್ಟರ್‌ಗಳ (Civilian Nuclear Reactors) ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀಳಬಹುದು.

ರಷ್ಯಾ, ಚೀನಾ ಮಾಡಿದರೆ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಭಾರತ ಮಾಡಿದರೆ ಇಡೀ ವಿಶ್ವ ಸಮುದಾಯ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ತರಬಹುದು, ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು (Sanctions) ಹಾಕಬಹುದು.

ತಜ್ಞರು ಏನು ಹೇಳ್ತಾರೆ?

ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ತಜ್ಞರ ಮಾತುಗಳು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ನಿವೃತ್ತ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾ ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಏನು ಹೇಳ್ತಿದ್ದಾರೆ ಗೊತ್ತಾ? ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಹ್ಯಾಪಿಮನ್ ಜೇಕಬ್ ಅವರಂತಹ ತಜ್ಞರು, "ಇದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಅವಕಾಶ (Right Opportunity)" ಅಂತ ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾರತದ ನಾಯಕರು ಈಗ ಕೂತು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕು:

1. ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿಯೇ (Technical Necessity)? - ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ಬಾಂಬ್‌ಗಳು ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಆಗಿ ಇದ್ಯಾ ಇಲ್ವಾ ಅಂತ ನೋಡೋಕ್ಕಾ? ಅಥವಾ,

2. ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡೋದು ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಸಂಕೇತ (Political Signal) ಕಳುಹಿಸೋಕ್ಕಾ? - ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ನಾವು ಇನ್ನೂ ಈ ರೇಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಕ್ಕಾ?

ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಾವು 'ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ನಿಷೇಧ' (Voluntary Moratorium on Testing) ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಅಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಮೇರೆಗೆ ನಾವೇ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾದಾಗ, ಈ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಮುರಿಯಬೇಕಾ?

ನಮ್ಮ ನಾಯಕರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ, ಇಡೀ ಮುಂದಿನ 50 ವರ್ಷಗಳ ಭಾರತದ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ತಕ್ಷಣದ ಲಾಭ ನೋಡಬೇಕಾ, ಅಥವಾ ದೂರಗಾಮಿ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾ? ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು "ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದ ಆಯ್ಕೆ".

ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ರಾಜಕೀಯ, ಕಾನೂನು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಟ್ರಂಪ್ ಅವರು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಇಡೀ ಏಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಭದ್ರತಾ ಸಮೀಕರಣವನ್ನು (Security Equation) ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಈಗ ಚೆಂಡು ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯ (Security Council) ಅಂಗಳದಲ್ಲಿದೆ.

ನೀವು ಹೇಳಿ, ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಬಾಂಬ್ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಜಾಗತಿಕ ಅಣು ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಲು, ಮತ್ತೊಂದು ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕಾ? ಅಥವಾ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು, ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಮಾತುಕತೆಗಳ (Diplomatic talks) ಮೂಲಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾ?