ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಗಳ ನಡುವೆ ಹಲವಾರು ಮಹತ್ವದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವುಗಳ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸವಾಲುಗಳು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅಳವಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲ ನಿರ್ವಹಣಾ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿವೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿರುವ ಯಶಸ್ಸು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮಿತಬಳಕೆ (ನೀರು) ಮತ್ತು ನಾವೀನ್ಯತೆ (ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ) ಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ಭಾರತವು ಇಸ್ರೇಲ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸಹಭಾಗಿತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಕರ್ನಾಟಕವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ 'ಉತ್ಕೃಷ್ಟತಾ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು' (Centres of Excellence - COE) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ. ಈ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಇಸ್ರೇಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ರೈತರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತಿವೆ.

ಹಸಿರುಮನೆ ಕೃಷಿ (Greenhouse Farming)-

ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ಕೃಷಿಯ ಬಹುಪಾಲು ಭಾಗವು ಹಸಿರುಮನೆಗಳು (Greenhouses) ಅಥವಾ ನೆರಳು ಮನೆಗಳ (Net Houses) ಒಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಹಸಿರುಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಟೊಮೆಟೊ, ಸೌತೆಕಾಯಿ, ಕ್ಯಾಪ್ಸಿಕಂ (ದೊಣ್ಣೆ ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ) ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿ ಸೌತೆ (Gherkins) ಯಂತಹ ಬಳ್ಳಿ ರೂಪದ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನೆಲದಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲಾದ ರಚನೆಗಳ (Trellis systems) ಸಹಾಯದಿಂದ ಬೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನೀರು ನಿರ್ವಹಣೆ- ಸ್ಥಳದ ಉಳಿತಾಯ: ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಲಂಬವಾಗಿ (Vertical) ಬೆಳೆಸುವುದರಿಂದ, ಕಡಿಮೆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಇಳುವರಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಸ್ರೇಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಈ ವಿಧಾನ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ಹೈಡ್ರೋಪೋನಿಕ್ಸ್ (Hydroponics): ಮಣ್ಣು ರಹಿತ ಕೃಷಿ (ಮರಳಿನಂತಹ ನಿರ್ಜೀವ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದು) ಮತ್ತು ಹೈಡ್ರೋಪೋನಿಕ್ಸ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿ ಬಳ್ಳಿ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹನಿ ನೀರಾವರಿ: ಪ್ರತಿ ಬಳ್ಳಿಯ ಬೇರಿಗೂ ನಿಖರ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು (Fertigation) ಹನಿ ನೀರಾವರಿ ಮೂಲಕ ನೇರವಾಗಿ ತಲುಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬೆಳೆಗಳು- ಟೊಮೆಟೊ (Tomatoes): ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಚೆರ್ರಿ ಟೊಮೆಟೊ (Cherry Tomatoes) ಮತ್ತು ವೈನ್ ಟೊಮೆಟೊ (Vine Tomatoes) ಗಳನ್ನು ಬಳ್ಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸೌತೆಕಾಯಿ (Cucumbers): ಹಸಿರುಮನೆಗಳ ಒಳಗೆ ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಮೇಲೆ ಹಬ್ಬಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿ, ಹೆಚ್ಚು ಗುಣಮಟ್ಟದ ಇಳುವರಿ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೀನ್ಸ್ (Beans): ಕೆಲವು ರೀತಿಯ ಬೀನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿ ಕುಂಬಳಕಾಯಿ (Pumpkins/Squash) ಗಳನ್ನು ಸಹ ಆಧುನಿಕ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.       

ಅಗ್ರಿ-ಟೆಕ್ (Agri-Tech) ಕೃಷಿ ಎಂದರೆ ಕೃಷಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಆಧಾರಿತ ಕೃಷಿ ಎಂದರ್ಥ. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದಕತೆ, ದಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸುವುದು. ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಇಳುವರಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು, ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ (ನೀರು, ಗೊಬ್ಬರ) ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ರೈತರ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ತಾಂತ್ರಿಕ ನಾವೀನ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಇದು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ಅಗ್ರಿ-ಟೆಕ್‌ನ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು (Key Components of Agri-Tech)- ಅಗ್ರಿ-ಟೆಕ್ ಕೇವಲ ಯಂತ್ರಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ; ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೃಷಿ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಡಿಜಿಟಲೀಕರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಮುಖ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಹೀಗಿವೆ:

 ಜಿಪಿಎಸ್ (GPS), ಸಂವೇದಕಗಳು (Sensors), ಮತ್ತು ನಕ್ಷೆಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯ ಪ್ರತಿ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಅದರ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನೀರು, ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಕೀಟನಾಶಕಗಳನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುವುದು

ಲಾಭ: ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ವ್ಯರ್ಥವನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಗರಿಷ್ಠ ಇಳುವರಿ ಪಡೆಯುವುದು.

ಸೆನ್ಸರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಐಒಟಿ (Sensors and IoT - Internet of Things)

ಏನು? ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅಳವಡಿಸಲಾದ ಸಣ್ಣ ಸಂವೇದಕಗಳು (Sensors) ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ, ತಾಪಮಾನ, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ರೈತರಿಗೆ ರವಾನಿಸುತ್ತವೆ.

ಲಾಭ: ನೈಜ ಸಮಯದ (Real-time) ಡೇಟಾ ಆಧಾರಿತ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಡ್ರೋನ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಬೆಳೆಗಳ ಆರೋಗ್ಯ, ರೋಗದ ಲಕ್ಷಣಗಳು, ನೀರಾವರಿ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಕೀಟಗಳ ಹರಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತರದಿಂದ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವುದು.

- ಲಾಭ: ಬೃಹತ್ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗಳನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು.

ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಡೇಟಾವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು AI ಅನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮುಂದಿನ ಹವಾಮಾನವನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು, ನೀರಾವರಿ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ರೋಗಗಳನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಗುರುತಿಸುವುದು

ಇಳುವರಿ ಹೆಚ್ಚಳ: ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಳ. ಸಾರಾಂಶವಾಗಿ, ಅಗ್ರಿ-ಟೆಕ್ ಕೃಷಿಯು ಕೃಷಿಯನ್ನು ಅಂದಾಜಿನ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕೃಷಿಯಾಗಿದೆ.