ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಒಂದು ವಿಷಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ: ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಯಾವಾಗಲೂ ಮತದಾರರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮ ಅವರ ಲಿಬಿಯಾ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವು ಶೇ. 60ರಷ್ಟು ಅಮೆರಿಕನ್ನರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ನಡೆದಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯುದ್ಧವು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಎಳೆದಂತೆ ನಾಗರಿಕರು ಅದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಪರವಾಗಿ ಮತ ಹಾಕಿದವರೂ ಸಹ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರಸಕ್ತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರು ಇರಾನ್ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಮತದಾರರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ.
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸದ ಜನರ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಅವರು ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ದಿಢೀರ್ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸಂಧಾನದ ತಂತ್ರವಾಗಿ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಲು ಮಿಲಿಟರಿ ನೆಲೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋದರು. ವೆನೆಜುವೆಲಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಮಡುರೊ ಅವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕುವಲ್ಲಿ ಕಂಡ ತಾಂತ್ರಿಕ ಯಶಸ್ಸು ಅವರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹುರಿದುಂಬಿಸಿತ್ತು.
ಇರಾಕ್ ಮೇಲಿನ ಅಮೆರಿಕದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ತಪ್ಪು ಗ್ರಹಿಕೆಗಳು, ಸುಳ್ಳುಗಳು ಮತ್ತು ತಿರುಚಿದ ಮಾಹಿತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಟ್ರಂಪ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಅಮೆರಿಕದ ಜನರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಮತದಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಟ್ರಂಪ್ ಈಗ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮತದಾರರ ಸಂಖ್ಯೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ.
ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ 'ಕೆಮಲಿಯನ್' (ಊಸರವಳ್ಳಿ) ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ಅವರ ಹಠಾತ್ ಬದಲಾವಣೆಗಳು
ರಾಜಕೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಕ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ ವಿಮರ್ಶಕ ಬ್ರೂಸ್ ಜೆಂಟಲ್ಸನ್ ವಾದಿಸುವಂತೆ, "ಬೇರೊಂದು ದೇಶದ ಆಡಳಿತ ಬದಲಾವಣೆಗಾಗಿ ಅಮೆರಿಕದ ಮತದಾರರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ." ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಂದು ಬುಷ್ ಅವರು ಇರಾಕ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ದಾಳಿಗೆ ಲಿಂಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು. ಟ್ರಂಪ್ ಈಗ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾರೆ. ಸರಿಯಾದ ಯೋಜನೆಯಿಲ್ಲದ ಈ ಯುದ್ಧವು ಅಮೆರಿಕದ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ, ಇದು ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಮೆರಿಕದ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲಿ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಅನುಮೋದನೆಯ ರೇಟಿಂಗ್ (Approval Rating) ಶೇ. 30ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿದೆ, ಇದು ಇದುವರೆಗಿನ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಕುಸಿತವಾಗಿದೆ.